Home साहित्य

साहित्य

प्रिय बहिनी निर्मला! तिमी ज्ञानको ज्योति बालेर संसार जगमगाउने मक्सद बोकेर केही सहाराको खोजीमा भौंतारिँदै गर्दा अनयास तिमी नरमेधहरूको नरपिशाचहरूको पाशविक पासोमा परेपछि कानको जाली नै फूट्ने गरी आँखाका नशाहरू नै टुट्ने गरी घरका भित्ताहरू नै चर्किने गरी टेक्ने धर्ती पनि थर्किने गरी सुनिएको हो तिम्रो चीत्कार बगेको हो रगत खेत...
अचम्म भयो छक्क परे म किन हो खै किन मैले जानिन ताली बजाउन सकिन राष्ट्रिय गान गाउन यसपाली कतै पलाएन आशा जागेन भरोसा नेपाली त म असली हो तर माफ गर्नुस् प्रम ज्यू तपाईँको आव्हानमा खल्लो नाटक गर्न खोक्रो चरित्र बन्न यो मनले मानेन अहँ मान्दै मानेन। एक मुठी चामल दाल तेल र नुन खान...
- हरिप्रसाद गौतम जति बिरामी भए पनि, भ्रष्टहरूको बचाउको लागि तङ्ग्रिएर आए। जनताको नाम बेचेर, भ्रष्टाचारीलाई सुनपानी छर्किएर चोख्याए। आशा त अरुनै थियो तर जनता र सञ्चार माध्यमलाई धम्की दिएर गए। धेरै भएको थियो उखान र टुक्का नसुनेको, भ्रष्टहरूलाई कारवाही गर्छु भनेर हँसाए। करोडौँको...